Αναδρομή στο 2013: Όταν ο Μάρεϊ κέρδιζε τον Τζόκοβιτς!

Καθώς πλησιάζει το Wimbledon του 2025 και τα βλέμματα στρέφονται στη συνεργασία του Νόβακ Τζόκοβιτς με τον Άντι Μάρεϊ – μία συνεργασία που ελάχιστοι θα είχαν φανταστεί πριν από μια δεκαετία – είναι σχεδόν αναπόφευκτο να επιστρέψει κανείς στο καλοκαίρι του 2013. Τότε που οι δυο τους στέκονταν στις αντίθετες πλευρές του φιλέ, ως αντίπαλοι σε έναν από τους πιο δραματικούς τελικούς στην ιστορία του Wimbledon.

Για τον Μάρεϊ, εκείνη η μέρα δεν σήμανε απλώς την κατάκτηση ενός τροπαίου. Ήταν η λήξη μίας εθνικής προσμονής που κρατούσε 77 ολόκληρα χρόνια, από την εποχή του Φρεντ Πέρι το 1936. Ήταν το απόλυτο ξέσπασμα ενός λαού και ενός παίκτη που είχε φτάσει τόσες φορές κοντά, αλλά πάντα κάτι του έλειπε. Όχι όμως εκείνη τη μέρα.

Όταν έδεσαν όλα!

Ο Μάρεϊ, τότε 26 ετών, μπήκε στο κεντρικό court με την ώθηση ενός έθνους πίσω του. Απέναντί του δεν ήταν οποιοσδήποτε. Ήταν ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο κορυφαίος τότε της παγκόσμιας κατάταξης, ο οποίος όμως βρέθηκε εκείνη τη μέρα σε μία από τις πιο νευρικές εμφανίσεις του σε Grand Slam τελικό.

Ο Βρετανός μπήκε επιβλητικά. Πήρε το πρώτο σετ 6-4, αντιμετωπίζοντας νωρίς τα σκαμπανεβάσματα του Σέρβου και εκμεταλλευόμενος τα λάθη του. Το δεύτερο σετ ήταν πιο σκληρό, με τον Τζόκοβιτς να φτάνει σε προβάδισμα 4-1, αλλά τον Μάρεϊ να αντιδρά και να παίρνει τελικά το σετ με 7-5, κλείνοντάς το με άσσο μέσα σε αποθέωση.

Στο τρίτο σετ όλα έμοιαζαν να έχουν κριθεί, όταν ο Μάρεϊ προηγήθηκε με 2-0 games και συνέχισε δυναμικά, όμως ο Σέρβος, με τη χαρακτηριστική του μαχητικότητα, κατάφερε να ανατρέψει την κατάσταση και να προηγηθεί με 2-4. Ο Σκωτσέζος, ωστόσο, είχε άλλα σχέδια. Ισοφάρισε και πήρε και πάλι τα ηνία, φτάνοντας στο 5-4 και βάζοντας τον εαυτό του σε θέση να σερβίρει για το ματς.

Το τελευταίο game κράτησε δώδεκα δραματικά λεπτά. Ο Μάρεϊ έφτασε σε τρία match points, τα οποία έχασε. Ο Τζόκοβιτς απείλησε με τρία break points. Κι όμως, ο Βρετανός δεν λύγισε. Με αλύγιστη ψυχή και άρτιο τένις, ανάγκασε τον αντίπαλό του να στείλει ένα backhand στο φιλέ και έτσι έπεσε στα γόνατα, έχοντας μόλις κατακτήσει το Wimbledon με 6-4, 7-5, 6-4.

Ο θρίαμβος και η λύτρωση

Το ξέσπασμα του Άντι Μάρεϊ μετά τον τελευταίο πόντο ήταν αυθόρμητο και συγκλονιστικό. Δεν πήδηξε πάνω από το φιλέ όπως έκανε κάποτε ο Πέρι, αλλά βρυχήθηκε, γονάτισε στο χορτάρι και έπειτα έτρεξε στις εξέδρες, αγκαλιάζοντας τους δικούς του ανθρώπους.

Λίγο αργότερα, κρατώντας το τρόπαιο, δήλωσε με φωνή ακόμα φορτισμένη: «Η αίσθηση είναι λίγο διαφορετική σε σχέση με πέρσι. Πέρσι ήταν μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της καριέρας μου, οπότε το να καταφέρω να κερδίσω το τουρνουά σήμερα… Ήταν ένας απίστευτα δύσκολος αγώνας, με πολλά μεγάλα games».

Και σε συνέντευξή του λίγο αργότερα στο BBC είπε: «Ήταν δύσκολο να μιλήσω μετά τον αγώνα. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν δουλέψει μαζί μου τα τελευταία 10 ή 15 χρόνια. Δεν ήξερα τι να κάνω με τον εαυτό μου. Τα επίπεδα της έντασης από τον ήχο καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν απλώς απίστευτα».

Εκείνο το τρόπαιο ήταν το δεύτερο Grand Slam της καριέρας του – μετά το US Open του 2012 – και ήρθε λίγους μόλις μήνες μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ήταν η επιβεβαίωση ότι ο Μάρεϊ άξιζε να στέκεται στο ίδιο επίπεδο με τους μεγάλους της εποχής του. Tον Φέντερερ, τον Ναδάλ και, φυσικά, τον Τζόκοβιτς!

Ο Νόβακ και το βάρος της ήττας

Ο Σέρβος πρωταθλητής εκείνη τη μέρα δεν βρέθηκε στην καλύτερή του κατάσταση. Τα αβίαστα λάθη του – 13 μόνο στο πρώτο σετ – και η έκρηξή του προς τον διαιτητή για ένα hawk-eye που δεν μπορούσε πλέον να αμφισβητήσει, έδειξαν έναν παίκτη πιεσμένο. Έχασε το ψυχολογικό προβάδισμα στα πιο κρίσιμα σημεία του αγώνα.

Με το πέρας του τελικού, ο Μάρεϊ το αναγνώρισε ξεκάθαρα: «Έχω παίξει σε πολλούς τελικούς Grand Slam, όλους απέναντι στον Ρότζερ ή τον Νόβακ. Ο Ρότζερ είναι πιθανόν ο σπουδαιότερος παίκτης όλων των εποχών, ο Νόβακ είναι ένας από τους πιο δυνατούς ψυχολογικά. Ποτέ δεν είχα την εμπειρία με το μέρος μου. Το να τον κερδίσω ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Ήταν ένας πραγματικά σκληρός αγώνας».

Μία σχέση που εξελίχθηκε

Ποιος θα το πίστευε τότε, πως το 2025 ο Άντι Μάρεϊ δεν θα διεκδικούσε πια τίτλους, αλλά θα καθόταν στην προπονητική καρέκλα του ίδιου του Τζόκοβιτς; Ο Σέρβος, στα 38 του πλέον, έχει επιλέξει τον παλιό του αντίπαλο για να διαχειριστεί το τελευταίο του μεγάλο στοίχημα, να κατακτήσει ακόμη ένα Wimbledon.

Η σχέση τους πλέον έχει μετατραπεί σε αμοιβαίο σεβασμό, και η εικόνα τους μαζί στο court ξυπνά μνήμες από έναν αγώνα που δεν ήταν απλώς ένας τελικός Grand Slam, ήταν ένα σημείο καμπής.

Ο Μάρεϊ του 2013 έφερε πίσω την ελπίδα στους Βρετανούς. Ο Μάρεϊ του 2025 προσπαθεί να μεταδώσει αυτή την πίστη στον άλλοτε μεγαλύτερο αντίπαλό του. Και αν κάτι είναι βέβαιο στο Wimbledon, είναι πως η ιστορία, όπως και το γρασίδι του Centre Court, πάντα έχει χώρο για νέες στιγμές μεγαλείου.

Ανακαλύψτε περισσότερα από την bet365

Τελευταία στοιχήματα και αποδόσεις