Η βραδιά που γεννήθηκε το αστέρι του Εμπαπέ και άγγιξε την τελειότητα η Γαλλία

Η αναμέτρηση ανάμεσα στη Γαλλία και την Αργεντινή για τη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 παραμένει, ακόμη και σήμερα, ένα από τα πιο εμβληματικά παιχνίδια της σύγχρονης ιστορίας της διοργάνωσης.

Όχι μόνο για την εντυπωσιακή του εξέλιξη και τα επτά γκολ, αλλά κυρίως γιατί αποτέλεσε την αρχή της εκτόξευσης του Κιλιάν Εμπαπέ και την επιβεβαίωση ότι οι «τρικολόρ» διέθεταν όλα τα εφόδια για να φτάσουν στην κορυφή.

Ένα από τα σπουδαιότερα ματς της σύγχρονης εποχής

Η Γαλλία επικράτησε τότε της Αργεντινής με 4-3, σε ένα ματς που εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ, με διαδοχικές ανατροπές και επτά γκολ που έμειναν ανεξίτηλα στη μνήμη όσων παρακολούθησαν την αναμέτρηση.

Με αυτή τη νίκη, οι «τρικολόρ» προκρίθηκαν στα προημιτελικά του σπουδαίου τουρνουά της Ρωσίας και έδειξαν από νωρίς ότι διέθεταν την ποιότητα και την ωριμότητα να φτάσουν μέχρι την κορυφή, κάτι που πράγματι κατάφεραν λίγες ημέρες αργότερα.

Η αναμέτρηση με την Αργεντινή ξεχώρισε όχι μόνο για το σκορ, αλλά και για το συναισθηματικό της φορτίο. Η Γαλλία προηγήθηκε νωρίς, η Αργεντινή ανέτρεψε προσωρινά το σκορ, για να ακολουθήσουν τρία γκολ από την ομάδα του Ντιντιέ Ντεσάμπ, που έγειραν την πλάστιγγα οριστικά υπέρ των Γάλλων.

Το τελικό 4-3 διαμορφώθηκε στις καθυστερήσεις με κεφαλιά του Σέρχιο Αγκουέρο, όμως ο χρόνος δεν επαρκούσε για κάτι περισσότερο από την «αλμπισελέστε», η οποία γνώρισε τον αποκλεισμό.

Ο Εμπαπέ, ο ήρωας του αγώνα

Αναμφίβολα, ο πρωταγωνιστής εκείνης της βραδιάς ήταν ο μόλις 20 ετών Κιλιάν Εμπαπέ, ο οποίος πραγματοποίησε ίσως την πιο εκκωφαντική εμφάνιση της έως τότε καριέρας του.

Ο νεαρός τότε επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν αποτέλεσε τον εφιάλτη της αργεντίνικης άμυνας, κερδίζοντας το πέναλτι από το οποίο προήλθε το πρώτο γκολ των Γάλλων (13’ Γκριεζμάν) και σκοράροντας ο ίδιος δύο τέρματα με ψυχραιμία και εκτελεστική δεινότητα που θύμιζε παίκτη με δεκαετία εμπειρίας στο υψηλότερο επίπεδο.

Το πρώτο του γκολ στο 64ο λεπτό προήλθε από προσωπική ενέργεια και διαγώνιο σουτ, ενώ το δεύτερο, τέσσερα λεπτά αργότερα, ήταν η κατάληξη μίας ταχύτατης αντεπίθεσης, όπου έδειξε και πάλι την εκρηκτικότητά του.

Με την εμφάνισή του εκείνη, ο Εμπαπέ απέδειξε ότι μπορούσε να σταθεί ως ηγέτης σε μία ομάδα γεμάτη αστέρες και να σηκώσει το βάρος ενός κρίσιμου νοκ-άουτ αγώνα.

Αντίθεση προσεγγίσεων

Από τακτικής άποψης, το ματς ανέδειξε δύο διαφορετικούς κόσμους. Η Γαλλία παρουσιάστηκε πιο δεμένη, με δομημένο πλάνο και ξεκάθαρους ρόλους. Ο Ντιντιέ Ντεσάμπ, ο οποίος στο συγκεκριμένο ματς συμπλήρωνε 80 αγώνες στον πάγκο της εθνικής ομάδας, είχε καταφέρει να παρουσιάσει μία ομοιογενή ομάδα, ικανή να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του κάθε αγώνα.

Αντίθετα, η Αργεντινή του Χόρχε Σαμπαόλι παρέταξε ένα εντελώς πειραματικό σχήμα. Ο Αργεντινός τεχνικός, σε 15 αγώνες από τότε που ανέλαβε, είχε χρησιμοποιήσει διαφορετική ενδεκάδα σε κάθε ματς, στοιχείο που αποτύπωνε την αδυναμία του να κατασταλάξει σε έναν κορμό.

Η αμυντική λειτουργία της Αργεντινής ήταν γεμάτη κενά, ενώ και η διαχείριση του σκορ, όταν βρέθηκε μπροστά με 1-2, ήταν επιεικώς αφελής.

Τα γκολ που έγραψαν ιστορία

Το ματς είχε φάσεις και γκολ που δύσκολα ξεχνιούνται. Το γκολ του Άνχελ Ντι Μαρία στο 41ο λεπτό, με ασύλληπτο αριστερό σουτ από τα 30.2 μέτρα, ισοφάρισε προσωρινά και έδωσε ελπίδα στην Αργεντινή.

Ήταν το πιο μακρινό σε απόσταση γκολ εκείνου του τουρνουά και το δεύτερο του Ντι Μαρία σε Παγκόσμιο Κύπελλο, μετά από εκείνο κόντρα στην Ελβετία το 2014, επίσης στους «16», ενώ το τυχερό γκολ του Γκαμπριέλ Μερκάδο στο 48ο λεπτό έφερε ανατροπή υπέρ της Αργεντινής, η οποία όμως δεν είχε συνέχεια.

Αντίθετα, οι Γάλλοι έκαναν σεμινάριο στο πώς εκτελείται η αντεπίθεση. Με αιχμή του δόρατος τον Εμπαπέ, δημιούργησαν αλλεπάλληλους κινδύνους, κέρδισαν κάρτες και φάσεις, ενώ η φάση του 4-2 είναι ενδεικτική της αδυναμίας της Αργεντινής να ανταποκριθεί στον ρυθμό της αναμέτρησης.

Ένα μήνυμα χαρακτήρα και προοπτικής

Η Γαλλία είχε ήδη αμφισβητηθεί για τις εμφανίσεις της στη φάση των ομίλων, αλλά στο πρώτο νοκ-άουτ παιχνίδι απέδειξε την ποιότητα και το πνεύμα που τη χαρακτήριζαν.

Σε αντίθεση με την Αργεντινή, που έμοιαζε εγκλωβισμένη στην αστάθεια και στην έλλειψη πλάνου, οι «τρικολόρ» παρουσίασαν ωριμότητα, αντίδραση σε δύσκολες στιγμές και την απαραίτητη αποφασιστικότητα για να διεκδικήσουν τον τίτλο, τον οποίο τελικά κατέκτησαν.

Επτά χρόνια μετά, η Αργεντινή έχει πλέον στα χέρια της τον τίτλο που κατέκτησε το 2022 (και μάλιστα απέναντι στη Γαλλία σε έναν συγκλονιστικό τελικό) και θα επιχειρήσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 να διατηρήσει τα σκήπτρα της.

Η Γαλλία, με σταθερή παρουσία στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου την τελευταία δεκαετία, ετοιμάζεται επίσης για τη μεγάλη πρόκληση του επόμενου καλοκαιριού, αναζητώντας έναν νέο θρίαμβο μετά από εκείνον του 2018.

Η αναμέτρηση εκείνου του καλοκαιριού στο Καζάν παραμένει σημείο αναφοράς για το πώς μπορεί ένα ματς να συνδυάσει θέαμα, ένταση, ταλέντο και χαρακτήρα. Και όσο πλησιάζει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, αποτελεί μία υπενθύμιση για το τι χρειάζεται μία ομάδα για να περάσει στην ποδοσφαιρική αθανασία.

Ανακαλύψτε περισσότερα από την bet365

Τελευταία στοιχήματα και αποδόσεις