Η μεγάλη επιστροφή του Μιχαηλίδη

Ο Γιάννης Μιχαηλίδης επέστρεψε στην Εθνική και αφήνει πίσω του το δύσκολο διάστημα που προηγήθηκε, κοιτάζοντας μπροστά.

Ένα μεγάλο ταξίδι

Είναι ένα παιδί που έχει περάσει πολλά. Ένας ποδοσφαιριστής που έχει ταλαιπωρηθεί, που έχει δει πολλούς να αμφιβάλλουν για την αξία του και να κάνουν δεύτερες σκέψεις. Ο Γιάννης Μιχαηλίδης -ωστόσο- είναι κι ένας πραγματικός μαχητής. Είναι ένας άνθρωπος που έχει μάθει να παλεύει, κόντρα σε όλους και σε όλα και τώρα βλέπει τη δουλειά του και δικαιώνεται. Όλη εκείνη την υπομονή που έκανε, τον δρόμο που κάλυψε.

Ο Έλληνας στόπερ επέστρεψε στις κλήσεις της Εθνικής μετά από πέντε χρόνια που έπρεπε να αποδείξει πολλά, σε όλους και κυρίως, πρώτα στον εαυτό του. Είναι -κατά γενική ομολογία- ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχουν βγει από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, με τα χαρακτηριστικά του να ξεχωρίζουν. Έχει την τεχνική, έχει την ταχύτητα, έχει ένα καλό, αριστερό πόδι. Αλλά είναι κι ένα παιδί που αδικήθηκε πολύ, κυρίως από την τύχη του.

Ένας τραυματισμός τον άφησε εκτός για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και μετά, η απώλεια του πατέρα του έκανε την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη. «Ολική ρήξη πρόσθιου χιαστού, ρήξη έσω μηνίσκου και κάκωση δευτέρου βαθμού στο έσω πλάγιο σύνδεσμο», ανέφερε τότε, μετά τον τραυματισμό η ανακοίνωση του ΠΑΟΚ και κάπου εκεί, ξεκίνησε ο δικός του αγώνας. Τη σεζόν 2022/23, ο Έλληνας στόπερ έπρεπε να κάνει την επιστροφή του και να δηλώσει «παρών» ξανά. Χρειάστηκε να παίξει και να προπονηθεί με τον ΠΑΟΚ Β’, για να βρει τα πατήματά του και βήμα-βήμα βρήκε ξανά τον εαυτό του. Κατάφερε να χαμογελάσει ξανά και να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο.

Όταν έφυγε ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, ήταν δεδομένο πως ο Μιχαηλίδης θα έπρεπε να κάνει το βήμα μπροστά και εκεί, ήταν που το έκανε. Έδειξε χαρακτήρα, πίστεψε στον εαυτό του κι έδειξε μέσα στον αγωνιστικό χώρο πως συγκαταλέγεται στους καλύτερους στόπερ της Ελλάδας. Και να που ήρθε η ευκαιρία του.

Τώρα, ο Παναγιώτης Ρέτσος αντιμετώπισε πρόβλημα τραυματισμού κι αυτό ανάγκασε τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς να τον αποκλείσει για τα ματς της Εθνικής με την Σκωτία και τη Δανία. Κάπως έτσι άνοιξε ξανά η πόρτα της Εθνικής για τον Γιάννη Μιχαηλίδη πέντε χρόνια μετά από την τελευταία φορά που βρέθηκε στη συγκεκριμένη θέση και κάπως έτσι, ήρθε και η δική του στιγμή.

Ο Λουτσέσκου και η στήριξη 

«Χαίρομαι πολύ για αυτόν γιατί σε αυτό το τέλος του πρωταθλήματος και σκόραρε ωραία γκολ αλλά και έκανε σπουδαίες εμφανίσεις. Ελπίζω πως και την επόμενη σεζόν θα συνεχίσει έτσι πως τελείωσε αυτή τη σεζόν. Ήταν καλός και στο να αμύνεται και να επιτίθεται. Μακάρι και για την επόμενη σεζόν να συνεχίσει έτσι και για το καλό του ΠΑΟΚ», έλεγε τον περασμένο Μάιο ο Ραζβάν Λουτσέσκου, όταν κλήθηκε να μιλήσει για τον Μιχαηλίδη και την εξέλιξή του.

Στο παρελθόν, ήταν αυτός που του είχε ασκήσει την πιο μεγάλη, την πιο έντονη κριτική, αλλά όταν έφτασε η στιγμή, αναγνώρισε την αξία του. Όταν ο ΠΑΟΚ πούλησε τον Κουλιεράκη, ο Λουτσέσκου είχε ήδη αποφασίσει: «Έχουμε τον αντικαταστάτη του. Είναι ο Γιάννης». Ο ΠΑΟΚ έχει βρει ξανά στο πρόσωπό του έναν σταθερό και ώριμο αμυντικό, με μέλλον μπροστά του και ο ίδιος, αυτό που μας δείχνει είναι πως όλες αυτές οι δυσκολίες και τα εμπόδια όχι απλά δεν τον σταμάτησαν, αλλά τον έκαναν και πιο δυνατό.

«Οι Έλληνες δεν είναι προετοιμασμένοι να είναι μέρος μιας ομάδας, δεν είναι έτοιμοι να δώσουν στην ομάδα, είναι περισσότερο για τον εαυτό τους. Το ποδόσφαιρο είναι κάτι διαφορετικό. Αν θέλεις να κερδίσεις, πρέπει να αφήσεις το εγώ να φύγει από εσένα. Και να είσαι μέλος της ομάδας και να έχεις υπομονή, γιατί μπορεί να μην παίξεις ένα παιχνίδι, δύο παιχνίδια, δέκα παιχνίδια, έξι μήνες, αλλά σε μια στιγμή θα έφτανες μια ευκαιρία και πρέπει να είσαι έτοιμος να την εκμεταλλευτείς. Αλλά οι Έλληνες, δεν το κάνουν αυτό, τα παρατάνε πολύ εύκολα και έτσι αυτό δημιουργεί προβλήματα. Και έχω ένα παράδειγμα για το οποίο μπορώ να μιλήσω πολύ ανοιχτά γιατί το νιώθω σωστό: Ο Μιχαηλίδης. Αρχίζω να τον βάζω ως βασικό παίκτη. Ήρθε μετά τον τραυματισμό του, είχαμε μια συζήτηση, νιώθει ότι δεν χρησιμοποιείται. Έριξε την προσοχή του γενικά. Υπήρξε η δυνατότητα να πάει κάπου δανεικός, να πάρει πάλι τα πάνω του, να αγωνιστεί σε διαφορετικό περιβάλλον, να δουλέψει και να δείξει πράγματα.

Ακόμα και να μην έπαιζε ούτε παιχνίδι, θα είχε βγει από τη ζώνη άνεσής του, θα είχε δοκιμάσει τις δυνάμεις του. Ο Μιχαηλίδης δεν ήθελε να πάει, προτιμούσε να μείνει. "Δεν πάω, μένω. Κι αν παίξω στη δεύτερη ομάδα, πολύ καλά, αν δεν παίξω, δεν παίζω, αλλά θα είμαι εδώ. Δεν πάω αν δεν ξέρω 100% ότι θα παίξω”. Ο Μιχαηλίδης δεν ήθελε, τα παράτησε, είναι ένα παράδειγμα και είναι ένας ταλαντούχος παίκτης. Αυτοί οι παίκτες πρέπει να έχουν όρεξη, πείσμα, να θέλουν να βελτιωθούν, να αγωνίζονται, να παλεύουν σε κάθε στιγμή για τον εαυτό τους, για την ομάδα που αντιμετωπίζει δυσκολία. Αυτό είναι το σωστό, αυτό θα σε κάνει παίκτη», είχε πει ο Λουτσέσκου και κάπως έτσι, είχε χτυπήσει το… καμπανάκι για την αλλαγή.

Ανακαλύψτε περισσότερα από την bet365

Τελευταία στοιχήματα και αποδόσεις