Με την προσθήκη νέων κατηγοριών βάρους από το UFC στις αρχές της χιλιετίας, πραγματοποιήθηκε μια αναδιοργάνωση ορισμένων από αυτές. Η κατηγορία ελαφρών βαρών (lightweight), διεξαγόταν πάντα στα 155 πάουντς (περίπου 70 κιλά).
Από τον Μάιο του 2001, ο τίτλος bantamweight μετονομάστηκε επίσημα σε lightweight, ενώ ο παλιός τίτλος lightweight έγινε ο σημερινός welterweight.
Από τον Μάιο του 2001, ο τίτλος bantamweight μετονομάστηκε επίσημα σε lightweight, ενώ ο παλιός τίτλος lightweight έγινε ο σημερινός welterweight.
Ο τωρινός πρωταθλητής
Σημερινός πρωταθλητής στην κατηγορία ελαφρών βαρών του UFC είναι ο Τζάστιν Γκατιέ. Κατέκτησε τον τίτλο νικώντας τον Τοπουυρία τον Ιουνιο του 2026.
Πόσοι πρωταθλητές έχουν υπάρξει;
Συνολικά, 15 διαφορετικοί μαχητές έχουν στεφθεί πρωταθλητές στην κατηγορία lightweight του UFC, συμπεριλαμβανομένων και των προσωρινών (interim) πρωταθλητών. Αν εξαιρέσουμε τους προσωρινούς, ο αριθμός των επίσημων πρωταθλητών ανέρχεται σε 12.
Η ιστορία της κατηγορίας Lightweight
Η κατηγορία ελαφρών βαρών του UFC έχει μια πολυτάραχη ιστορία. Ο πρώτος πρωταθλητής στα 155 πάουντς στέφθηκε τον Φεβρουάριο του 2001. Ο Γενς Πούλβερ, μετά από μια εντυπωσιακή νίκη σε 11 δευτερόλεπτα στο ντεμπούτο του, αντιμετώπισε τον Κάολ Ούνο για τον παρθενικό τίτλο, κερδίζοντας με ομόφωνη απόφαση. Υπερασπίστηκε τη ζώνη του δύο φορές, προτού αποχωρήσει από το UFC λόγω οικονομικών διαφορών τον Μάρτιο του 2002, αφήνοντας τον τίτλο κενό.
Για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, η ζώνη παρέμεινε χωρίς κάτοχο. Μια προσπάθεια να βρεθεί νέος πρωταθλητής μέσω ενός τουρνουά τεσσάρων μαχητών το 2003 κατέληξε σε ισοπαλία μεταξύ του Μπι Τζέι Πεν και του Κάολ Ούνο, με αποτέλεσμα η κατηγορία να τεθεί ουσιαστικά σε παύση.
Η αναγέννηση ήρθε το 2006, όταν η Zuffa, η ιδιοκτήτρια εταιρεία του UFC, εξαγόρασε το World Extreme Cagefighting (WEC), ενισχύοντας σημαντικά το ρόστερ της στις ελαφρύτερες κατηγορίες. Ο Σον Σερκ κατέκτησε τον κενό τίτλο, αλλά αργότερα του αφαιρέθηκε μετά από θετικό τεστ σε έλεγχο ντόπινγκ.
Τον Ιανουάριο του 2008, ο Μπι Τζέι Πεν επέστρεψε στην κατηγορία και κατέκτησε τη ζώνη, την οποία υπερασπίστηκε τρεις φορές πριν από μια αμφιλεγόμενη ήττα από τον Φράνκι Έντγκαρ τον Απρίλιο του 2010. Ο Έντγκαρ εδραίωσε την κυριαρχία του κερδίζοντας και τη ρεβάνς.
Η εποχή του Έντγκαρ έληξε από τον πρώην πρωταθλητή του WEC, Μπένσον Χέντερσον, ο οποίος τον νίκησε τον Φεβρουάριο του 2012. Ο Χέντερσον ενοποίησε ουσιαστικά τους τίτλους του UFC και του Strikeforce (μιας άλλης διοργάνωσης που εξαγοράστηκε από τη Zuffa) νικώντας τον Γκίλμπερτ Μελέντεζ, πριν χάσει τελικά τη ζώνη από τον Άντονι Πέτις τον Αύγουστο του 2013.
Ο Πέτις, μετά από μία επιτυχημένη υπεράσπιση, ηττήθηκε από τον Ραφαέλ ντος Άνιος τον Μάρτιο του 2015, οδηγώντας την κατηγορία στη σύγχρονη εποχή της, η οποία χαρακτηρίζεται από έντονο ανταγωνισμό και θρυλικούς πρωταθλητές.
Τον Νοέμβριο του 2016, στην πολυαναμενόμενη επιστροφή του UFC στη Νέα Υόρκη, ο ΜακΓκρέγκορ πραγματοποίησε μια από τις πιο κυριαρχικές εμφανίσεις που έχουν καταγραφεί ποτέ σε αγώνα τίτλου, διαλύοντας τον Άλβαρεζ και κατακτώντας τη ζώνη της lightweight.
Η κατάκτηση αυτή τον εκτόξευσε σε άλλο επίπεδο δημοφιλίας, με αποτέλεσμα να κυνηγήσει έναν αγώνα πυγμαχίας με τον Φλόιντ Μεϊγουέδερ. Η απουσία του από το οκτάγωνο οδήγησε στη δημιουργία ενός προσωρινού τίτλου, τον οποίο διεκδίκησαν οι Τόνι Φέργκιουσον και Κέβιν Λι τον Οκτώβριο του 2017, με νικητή τον Φέργκιουσον. Λίγους μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 2018, τόσο ο Φέργκιουσον (λόγω τραυματισμού) όσο και ο ΜακΓκρέγκορ (λόγω αδράνειας 18 μηνών) έχασαν τους τίτλους τους.
Στο μεταξύ, ο Χαμπίμπ Νουρμαγκομέντοφ, έχοντας ξεπεράσει σοβαρούς τραυματισμούς, είχε αρχίσει την ανοδική του πορεία. Τον Απρίλιο του 2018, κατέκτησε τον κενό τίτλο νικώντας τον Αλ Αϊακουίντα. Η επιστροφή του ΜακΓκρέγκορ οδήγησε στην πολυαναμενόμενη σύγκρουση με τον Νουρμαγκομέντοφ τον Οκτώβριο του 2018. Ο Νταγκεστανός επικράτησε με υποταγή, αλλά ο αγώνας αμαυρώθηκε από επεισόδια που ξέσπασαν εντός και εκτός του οκταγώνου, προκαλώντας την τιμωρία και των δύο αθλητών.
Με τον πρωταθλητή σε τιμωρία, ο Ντάστιν Πουαριέ κατέκτησε τον προσωρινό τίτλο απέναντι στον Μαξ Χόλογουεϊ τον Απρίλιο του 2019. Πέντε μήνες αργότερα, ο Νουρμαγκομέντοφ επέστρεψε και ενοποίησε τις ζώνες, νικώντας τον Πουαριέ.
Η πανδημία του Covid-19 εμπόδισε τον Νουρμαγκομέντοφ να ταξιδέψει από τη Ρωσία για να αντιμετωπίσει τον Τόνι Φέργκιουσον. Έτσι, ο Φέργκιουσον αγωνίστηκε με τον Τζάστιν Γκέιτζι για έναν ακόμη προσωρινό τίτλο. Ο Γκέιτζι επικράτησε σε μια αιματηρή μάχη πέντε γύρων τον Μάιο του 2020, αλλά ο Νουρμαγκομέντοφ ενοποίησε ξανά τον τίτλο πέντε μήνες μετά.
Μετά τη νίκη του και βαθιά επηρεασμένος από τον πρόσφατο θάνατο του πατέρα του, ο Νουρμαγκομέντοφ ανακοίνωσε την αποχώρησή του. Ο τίτλος έμεινε επίσημα κενός τον Μάρτιο του 2021, με τον Σαρλς Ολιβέιρα να τον κατακτά τον Μάιο, νικώντας τον Μάικλ Τσάντλερ.
