Υπάρχουν παίκτες που πρωταγωνιστούν σε όλα τα επίπεδα και άλλοι, που ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά.
Σε ποια κατηγορία ανήκε ο Δέλλας;
Δεν ήταν ποτέ ο παίκτης των εντυπωσιακών δηλώσεων. Δεν του άρεσαν τα πολλά λόγια και για να είμαστε πιο ακριβείς, συχνά τα απέφευγε με κάθε τρόπο. Ο Τραϊανός Δέλλας υπήρξε, όμως, μια από τις πιο σταθερές και καθοριστικές παρουσίες που γνώρισε το ελληνικό ποδόσφαιρο στη σύγχρονη εποχή του. Ήταν ένας αμυντικός που είχε ως σταθερή βάση σε όλη την καριέρα του την πειθαρχία, τη δύναμη και την απόλυτη αίσθηση του χώρου.
Την ίδια στιγμή, με ένα και μόνο γκολ, έγραψε το όνομά του ανεξίτηλα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και άφησε το στίγμα του, σε μία Εθνική που θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας. Γεννημένος το 1976 στη Θεσσαλονίκη, ο Δέλλας μεγάλωσε σε ένα ποδοσφαιρικό περιβάλλον όπου η σκληράδα και η επιμονή αποτελούσαν βασικές αρετές. Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, που ήταν και μία ομάδα που άφησε πάνω του το σημάδι της, όπως και σε πολλούς άλλους ποδοσφαιριστές της Βόρειας Ελλάδας. Από νωρίς ξεχώρισε για το επιβλητικό του παρουσιαστικό και τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπιζε το παιχνίδι και δεν άργησε να πάρει τη φανέλα του βασικού… σπίτι του.
Η μεταγραφή του στον Άρη αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο άλμα και step by step, έφτασε εκεί όπου ήθελε. Υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι μιας ομάδας με υψηλές απαιτήσεις και έντονη πίεση και πολύ-πολύ γρήγορα, θέλοντας ή μη έμαθε να διαχειρίζεται την ευθύνη, να ηγείται της άμυνας και να λειτουργεί ως «κολόνα» στα μετόπισθεν.
Εκεί άρχισε να αποκτά τη φήμη ενός στόπερ που δίνει σιγουριά και μέσα στα παιχνίδια πολύ δύσκολα χάνει τη συγκέντρωσή του. Το 1999, ήρθε η μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, σε μια περίοδο που οι «πράσινοι» διεκδικούσαν σταθερά τίτλους και ευρωπαϊκή διάκριση κι εκεί, στην Αθήνα ο Δέλλας έκανε το βήμα παραπάνω. Ωρίμασε αγωνιστικά, βελτίωσε την τακτική του αντίληψη και έμαθε να λειτουργεί σε άμυνες υψηλού επιπέδου, για να κάνει το δικό του ξεπέταγμα. Οι εμφανίσεις του στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν πέρασαν απαρατήρητες, ανοίγοντας τον δρόμο για το εξωτερικό και όλα πήραν το δρόμο τους…
Η Ευρώπη και η δουλειά
Η Ιταλία αποτέλεσε τον μεγάλο σταθμό της καριέρας του. Με τη φανέλα της Περούτζια και αργότερα της Ρόμα, ο Δέλλας «συστήθηκε» και στο ιταλικό κοινό και στη Serie A έμαθε τη λεπτομέρεια, τη σωστή τοποθέτηση, τη σημασία της στιγμής. Δεν ήταν ο πιο γρήγορος αμυντικός, αλλά ήξερε να καλύπτει τον χώρο, να «διαβάζει» τον αντίπαλο και να επιβάλλεται σε κάθε αντίπαλο, έχοντας «απαντήσεις» ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Η επιστροφή του στην Ελλάδα, με τη φανέλα της ΑΕΚ, συνδέθηκε με το πιο ώριμο και ολοκληρωμένο στάδιο της καριέρας του. Στην Ένωση, ο Δέλλας δεν ήταν απλώς βασικός στόπερ.
Στο πρόσωπό του, η ΑΕΚ βρήκε τον μεγάλο της αρχηγό, το σημείο αναφοράς και τον φυσικό της ηγέτη. Οργάνωσε την άμυνα, καθοδήγησε νεότερους παίκτες και αποτέλεσε τον άξονα πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Και φυσικά, δε θα μπορούσε από όλο αυτό να λείπει και η Εθνική ομάδα, στην οποία επίσης πρωταγωνίστησε. Ο Όττο Ρεχάγκελ τον εμπιστεύτηκε απόλυτα, βλέποντας σε εκείνον τον ιδανικό κεντρικό αμυντικό για ένα σύνολο που βασιζόταν στη συνοχή και την πειθαρχία κι εκείνη η ιστορική βραδιά στη Λισαβόνα, στο Euro 2004, θα μείνει στην ιστορία αιώνια. Το «ασημένιο γκολ» στον ημιτελικό απέναντι στην Τσεχία δεν ήταν απλώς ένα τέρμα πρόκρισης, ήταν η δική του στιγμή.
Η στιγμή που έγινε ήρωας, που η Ελλάδα άγγιξε το αδύνατο και το έκανε πραγματικότητα. Η εικόνα του Δέλλα να πανηγυρίζει έκανε τον γύρο του κόσμου και προκάλεσε μεγάλη αίσθηση, με τον ίδιο να εξελίσσεται στο απόλυτο σημείο αναφοράς, ενώ μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, πέρασε στον ρόλο του προπονητή.
Στην ΑΕΚ, σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας της, ανέλαβε να οδηγήσει την ομάδα από τη Γ’ Εθνική πίσω στη Super League, αλλά και στην κατάκτηση του Κυπέλλου, ενώ το ταξίδι συνεχίστηκε και μετέπειτα. Αυτό που έχει καταφέρει, είναι να κερδίσει το σεβασμό όλων, είτε ως παίκτες πιο παλιά, είτε ως προπονητής, με τον Δέλλα να διατηρεί γενικότερα ένα χαμηλό προφίλ και να επιμένει στην ίδια τακτική. Δεν του αρέσει να μιλάει πολύ. Δεν του αρέσει να βγαίνει μπροστά και συνήθως, αυτό που σημειώνει είναι πως η δική του θέση είναι να «μιλάει» μέσα στο γήπεδο, όπως εκείνος γνωρίζει. Αυτός είναι ο Τραϊανός Δέλλας και σίγουρα, έχει ακόμη να μας δείξει πολλά, αυτή τη φορά από τους πάγκους…
