2004 – 2008: Τα πέντε διαδοχικά US Open του Ρότζερ Φέντερερ

Στην πολύτιμη χρονογραμμή των μεγάλων του τένις, υπάρχουν ονόματα που γράφονται με χρυσά γράμματα. Υπάρχουν όμως και εκείνα που καθορίζουν το ίδιο το μέτρο σύγκρισης.

Ο Ρότζερ Φέντερερ ανήκει χωρίς καμία αμφιβολία στη δεύτερη κατηγορία. Η παρουσία του στο US Open την πενταετία 2004 έως 2008 δεν ήταν απλώς επιτυχημένη. Ήταν θριαμβευτική, απόλυτη, διαχρονική.

Πέντε συνεχόμενοι τίτλοι, χωρίς διακοπή, σε μια εποχή που το ανδρικό τένις διαμόρφωνε τις πιο απαιτητικές του ισορροπίες. Το φετινό καλοκαίρι, λίγο πριν από την έναρξη του US Open 2025, η αναδρομή σε εκείνη την αδιανόητη πορεία μοιάζει επιβεβλημένη.

Η αρχή της κυριαρχίας το 2004

Το πρώτο US Open που κατέκτησε ο Φέντερερ ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2004, όταν βρισκόταν ήδη στην κορυφή του παγκόσμιου τένις, αλλά ακόμα διαμόρφωνε τον μύθο του. Στον τελικό εκείνης της χρονιάς, αντιμετώπισε τον Λέιτον Χιούιτ, έναν παίκτη που γνώριζε καλά πώς είναι να βρίσκεσαι στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης.

Ο Ελβετός ήταν όμως σαρωτικός. Το τελικό 6-0, 7-6, 6-0 δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης. Η νίκη αυτή σηματοδότησε την πρώτη του κατάκτηση στο Flushing Meadows και το τρίτο του Grand Slam για εκείνη τη χρονιά, μετά την επικράτησή του σε Αυστραλία και Wimbledon.

Η μάχη με τον Άγκασι το 2005

Ένα χρόνο αργότερα, η Αμερική στάθηκε όρθια για να παρακολουθήσει την τελευταία μεγάλη παράσταση του Αντρέ Άγκασι σε τελικό Grand Slam. Ο Φέντερερ, χωρίς καμία διάθεση συμβιβασμού, υπενθύμισε σε όλους ότι ο θρόνος του δεν ήταν διαπραγματεύσιμος.

Το 6-3, 2-6, 7-6, 6-1 απέναντι στον σπουδαίο Αμερικανό ήταν μια έντονα συναισθηματική αλλά και αγωνιστικά ανώτερη στιγμή για τον Ελβετό.

Ο Άγκασι έπαιζε με το βάρος της γενιάς του και την τελευταία σπίθα μεγαλειότητας, όμως ο Φέντερερ εκπροσωπούσε ήδη την επόμενη εποχή, με όρους αρχοντικούς και αδιαπραγμάτευτους.

Η τεχνική υπεροχή απέναντι στον Ρόντικ το 2006

Ο τρίτος σερί τίτλος ήρθε το 2006, σε έναν τελικό με υψηλό προφίλ, απέναντι στον Άντι Ρόντικ. Ο Αμερικανός είχε ήδη ηττηθεί από τον Φέντερερ στον τελικό του Wimbledon δύο χρόνια νωρίτερα και ήλπιζε σε εκδίκηση επί αμερικανικού εδάφους.

Για δύο σετ, η αντίσταση του Ρόντικ ήταν έντονη. Ο Φέντερερ όμως είχε αποδείξει ότι σε κάθε κρίσιμη στιγμή ήξερε πότε να επιτεθεί, πότε να περιμένει και πότε να τελειώσει το παιχνίδι. Το 6-2, 4-6, 7-5, 6-1 αποτύπωσε με σαφήνεια την τεχνική και ψυχολογική του υπεροχή.

Η αναχαίτιση της νέας γενιάς το 2007

Το 2007, ο τελικός του US Open αποκάλυψε ένα νέο πρόσωπο στο προσκήνιο. Ο 20χρονος Νόβακ Τζόκοβιτς έφτανε για πρώτη φορά σε τελικό Grand Slam και η αναμέτρηση με τον κυρίαρχο του τένις ήταν μια προαναγγελία της μελλοντικής του πορείας.

Ο Φέντερερ, ωστόσο, δεν ήταν διατεθειμένος να παραδώσει τα σκήπτρα. Με εξαιρετική συγκέντρωση και πλήρη έλεγχο στους κρίσιμους πόντους, επικράτησε 7-6, 7-6, 6-4 και κατέκτησε τον τέταρτο διαδοχικό τίτλο του στο τουρνουά. Ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση ότι βρισκόταν ακόμα στο απόγειο των δυνάμεών του.

Το φινάλε της πενταετίας με τον Μάρεϊ το 2008

Η τελευταία κορυφή αυτής της ιστορικής πενταετίας κατακτήθηκε το 2008, απέναντι στον Άντι Μάρεϊ. Ο Βρετανός βρέθηκε στον πρώτο του τελικό σε US Open, αλλά ο Φέντερερ ήταν αποφασισμένος να κλείσει αυτόν τον κύκλο με έναν τίτλο χωρίς ψεγάδια.

Με εκπληκτική σταθερότητα και ποικιλία χτυπημάτων, πήρε τη νίκη με 6-2, 7-5, 6-2. Ήταν ο πέμπτος συνεχόμενος τίτλος του στη Νέα Υόρκη και το δέκατο Grand Slam της καριέρας του. Κανείς άλλος στην Open Era δεν είχε κατορθώσει κάτι παρόμοιο.

Η μοναδικότητα του επιτεύγματος

Η πενταετία 2004 – 2008 στο US Open δεν ήταν απλώς μία περίοδος κυριαρχίας για τον Ρότζερ Φέντερερ. Ήταν μία θεμελιακή απόδειξη του πώς η σταθερότητα, η κομψότητα και η ψυχραιμία μπορούν να μετατραπούν σε ανίκητα όπλα στην πίεση των μεγάλων διοργανώσεων.

Η αίσθηση ότι κάθε χτύπημα είχε σκοπό, κάθε κίνηση είχε λόγο, κάθε αγώνας ήταν σκηνοθετημένος για να γράψει ιστορία, μετατρέπει αυτά τα πέντε τρόπαια σε κάτι περισσότερο από στατιστικά δεδομένα. Αποτελούν, σήμερα, σημεία αναφοράς.

Το US Open χωρίς τον Φέντερερ

Καθώς πλησιάζουμε στην έναρξη του US Open 2025, η απουσία του Φέντερερ από το αγωνιστικό καλεντάρι μοιάζει πια απόλυτα φυσιολογική, αλλά ποτέ αδιάφορη.

Ο μύθος του συνεχίζει να συνοδεύει τη διοργάνωση, όχι μόνο επειδή είναι ο μοναδικός στην ιστορία της Open Era που την κατέκτησε πέντε συνεχόμενες φορές, αλλά επειδή η παρουσία του υπήρξε ταυτόχρονα καλλιτεχνική και αθλητική.

Η μορφή του παραμένει ζωντανή σε κάθε στροφή του Flushing Meadows, σε κάθε σημείο του γηπέδου «Arthur Ashe», σε κάθε βλέμμα που αναζητεί ξανά τη μαγεία εκείνων των ετών.

Ανακαλύψτε περισσότερα από την bet365

Τελευταία στοιχήματα και αποδόσεις