1 Ιουλίου 2004: Η Ελλάδα στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης 2004

Στο γεμάτο «Ντραγκάο» του Πόρτο, στη 1 Ιουλίου 2004, η Ελλάδα πέτυχε το ακατόρθωτο, καθώς νίκησε την Τσεχία με 1-0 και εξασφάλισε την πρόκρισή της στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης 2004, με ένα μοναδικό «ασημένιο γκολ».

Στο 105’+1’, από κόρνερ του Βασίλη Τσιάρτα, ο Τραϊανός Δέλλας έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με κεφαλιά, το μόνο γκολ με αυτόν τον κανόνα που εφαρμόστηκε ποτέ σε μεγάλη διοργάνωση.

Το «Ντραγκάο» έγινε ο καμβάς της πιο εμβληματικής, μέχρι εκείνο το βράδυ, νίκης για την εθνική ομάδα, με τις στιγμές της δράσης, του ενθουσιασμού και της ταπεινής υπεροχής να μένουν ανεξίτηλες στη συλλογική μνήμη.

Η τακτική θωράκιση και καθοριστικός ρόλος του τερματοφύλακα

Από την πρώτη στιγμή, η Ελλάδα επέλεξε τον δρόμο της πειθαρχημένης άμυνας. Ο Αντώνης Νικοπολίδης ήταν κέρβερος κάτω από τα γκολπόστ, ανακόπτοντας κάθε προσπάθεια της Τσεχίας, όπως το σουτ του Μάρεκ Γιανκουλόβσκι στο 13’. Η ελληνική άμυνα, πλαισιωμένη από τον Δέλλα και τον Μιχάλη Κάψη, απέδειξε πως μπορούσε να αντιμετωπίσει και το υψηλό ποιοτικό επίπεδο των αντιπάλων.

Η πειθαρχία της άμυνας ήταν πάνω απ’ όλα αυτό που αποκομίζει κανείς αναλύοντας τον ημιτελικό. Το «μπλοκ» της Ελλάδας έμεινε όρθιο σε δύσκολες στιγμές, ώσπου να έρθει ο Δέλλας και να χαρίσει με καταπληκτική κεφαλιά τη μεγάλη πρόκριση!

Το «ασημένιο γκολ» που έγραψε ιστορία

Η ισορροπία του 0-0 έμεινε μέχρι και το τέλος της κανονικής διάρκειας της αναμέτρησης και τα πάντα θα κρίνονταν στην παράταση. Την εποχή εκείνη, οι κανονισμοί της UEFA προέβλεπαν το λεγόμενο «ασημένιο γκολ», δηλαδή αν μία ομάδα σκόραρε στην πρώτη παράταση (στα πρώτα 15 λεπτά), ο αγώνας δεν τελείωνε αμέσως, αλλά ολοκληρωνόταν στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης.

Και εκεί, στο 105ο λεπτό, ο Τραϊανός Δέλλας πήδηξε ψηλότερα απ’ όλους, έπειτα από εκτέλεση κόρνερ του Τσιάρτα, και με κεφαλιά νίκησε τον Πέτρ Τσεχ. Το γκολ αυτό δεν ήταν μόνο το πρώτο «ασημένιο» της ιστορίας του θεσμού. Ήταν και το μοναδικό, καθώς ο κανονισμός καταργήθηκε λίγο αργότερα. Εκείνο όμως έμελλε να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ελληνική και ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ιστορία.

Οι Έλληνες πανηγύριζαν συγκρατημένα. Η πρόκριση ήταν γεγονός, αλλά ο στόχος δεν είχε ακόμη επιτευχθεί. Κι όμως, το όνειρο είχε ήδη πάρει σάρκα και οστά. Η Ελλάδα ήταν στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης 2004. Κόντρα σε κάθε πρόβλεψη. Κόντρα στη λογική.

Η αρχή του τέλους ή η αρχή του θαύματος;

Πολλοί θυμούνται τον τελικό με την Πορτογαλία, το γκολ του Χαριστέα, την κορυφή της Ευρώπης. Όμως ο αγώνας με την Τσεχία ήταν, για τους περισσότερους, η πιο ώριμη, πιο ηρωική, πιο καίρια στιγμή του ελληνικού ποδοσφαιρικού έπους του 2004.

Ήταν η μέρα που δεν χρειάστηκε να σκοράρει ο Χαριστέας, η μέρα που ο Ζαγοράκης δεν χρειάστηκε να κάνει ντρίμπλα. Ήταν η μέρα που μία ολόκληρη εθνική έδειξε χαρακτήρα, ψυχή, πειθαρχία και αντοχή.

Σήμερα, είκοσι ένα χρόνια μετά, ο απόηχος εκείνης της βραδιάς παραμένει ζωντανός. Όχι ως ανάμνηση, αλλά ως θεμέλιο. Η Εθνική Ελλάδας δεν έχει επαναλάβει από τότε ποτέ ξανά την ίδια διαδρομή. Το 2004 είναι μέχρι σήμερα μοναδικό!

Όμως η ποδοσφαιρική της ταυτότητα, η αντίληψη των Ελλήνων για το τι μπορεί να καταφέρει η ομάδα τους, το κύρος της σε κάθε διοργάνωση, διαμορφώθηκε τότε. Οι νεότεροι δεν το έζησαν. Οι μεγαλύτεροι το κρατούν σαν φυλαχτό.

Κι όλοι μαζί αναγνωρίζουν πως εκείνη η νίκη επί της Τσεχίας, εκείνο το γκολ του Δέλλα στο 105ο λεπτό, ήταν η στροφή στην ιστορική πορεία μίας χώρας στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Ανακαλύψτε περισσότερα από την bet365

Τελευταία στοιχήματα και αποδόσεις